خودمونی

دیروز داشتم توی یادداشت های قدیم یه چرخی میزدم. جالبه آدم گاهی وقتا بشینه و به گذشتش کارایی که کرده چیزایی که نوشته یه نگاه بندازه!! یه متن طنزی حدود یه سال پیش نوشته بودم برای روانشناسی اسامی که البته الان دقیق همش خاطرم نیست. ولی یه مقداریش رو که یادمه براتون مینویسم. و به این نتیجه رسیدم که توی این یک سال چقدر تغییر کردم نمیدونم بد یا خوب؛ ولي مثه اون زمان حوصله مهمل بافي ندارم.

اندر باب روانشناسي اسامي

میدونی اسم چقدر روی شخصیت تاثیر داره چرا پدر و مادر براي اسم ميذارن كاش ميشد خودمون براي خودمون اسم بزاريم مثلا الان همين اسم من چه اسميه ((محمد)) به هر کی میرسی میگه: [محمد ولمون کن جون عمت]

ولی اگه اسمم حامد بود میدونین چه لذتی داشت حتما بهم میگفتن [حامد خیلی میخوامت]

یا نه اصن کاش اسمم عماد بود اون وقت شاید یه دختر گیر میومد بگه [عماد میمیرم برات]

یا ....