سلام به همه ی کسایی که شاید و البته فقط شاید هنوز به اینجا سر میزنن!

خوفین؟ خوشین؟ دماغ مبارک چاقه؟

اصلا حتی فکرشم نمیکردم که بعد از تموم شدن درسمون هرکی بره یه جا و پشت کنه به همه ی خاطره های شیرین اون دوران.حالا شیرین شیرین که نبودن ولی درکل بخشی از زندگیمون که بود نبود؟!

حالا خودتونو ناراحت نکنین. ولی کاش اینجوری نمیشد....

دلم واسه همتون تنگیده. چه اونایی که رفتن به امون خدا و حتی واسه اونایی که رابطه مونو حفظ کردیم.

در کل خوشحالم که بدونم همه تون به اهدافتون رسیدین و خوشحالین...

واسه همتون آرزوی موفقیت میکنم...

به امید دیدار...